زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

ابومحمد امیة بن ابی‌امیه عمرو کاتب





ابومحمد امیة بن عمرو کاتب (زنده در حدود ۱۶۰ هـ)، از بزرگان خاندان آل امیه و از شاعران و کاتبان دربار خلفای عباسی بوده است.


۱ - معرفی اجمالی



ابومحمد امیة بن عمرو کاتب، از آل امیه، خاندانی مشهور در شعر، ادب و کتابت و از بزرگان این خاندان به شمار می‌آمد.
از هم‌پیمانان هشام بن عبدالملک بود و از طریق ربیع که از نزدیکان منصور بود، به دولت بنی عباس راه یافت و به امر کتابت منصور مشغول شد. سپس به خدمت مهدی عباسی (خلافت ۱۵۸-۱۶۹ هـ) درآمد و اسناد و نامه‌های دولتی را در حضور مهدی مهر و امضا می‌نمود. به سبب داشتن فضل و ادب در بارگاه مهدی، قرب و منزلتی یافت و به همراه وی چهار مرتبه به حج مشرف شد.
وی شعرهایی نیکو و زیبا می‌سرود و فرزندان او اهل علم و ادب بودند.
تاریخ وفات او به دست نیامد، ولی در دوران مهدی عباسی (خلافت ۱۵۸-۱۶۹ هـ) حیات داشته است.

۲ - آثار



اشعاری از امیة بن عمرو در پنجاه ورقه به‌جا مانده است.

۳ - مطالعه بیشتر



برای مطالعه بیشتر به منبع زیر مراجعه شود.
[۷] سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۲۰۴.


۴ - پانویس


 
۱. ↑ خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۴۳۳.    
۲. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۱، ص۲۰۳.    
۳. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۹، ص۲۲۵.    
۴. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۲، ص۳۷۰.    
۵. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۱، ص۲۰۳.    
۶. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۱۹۸.    
۷. ↑ سزگين، محمد فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۲۰۴.


۵ - منبع



پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۱۹۳، برگرفته از مقاله «ابومحمد امیة بن عمرو کاتب».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.